روش‌های علمی بازجویی و تکنیک‌های روان‌شناختی در تشخیص دروغ‌گویی متهمان

بازجویان و مأموران تحقیق با استفاده از این روش تخصصی می‌توانند دروغ‌گویی یا صداقت متهم را تشخیص دهند؛ هنگامی که فردی یک رویداد واقعی را نقل می‌کند، روایت او بر پایه حافظه تجربی شکل می‌گیرد، یعنی داستان را از ابتدا تا انتها بازگو می‌کند. در این حالت، اگر در میان صحبت‌ها سوالی از او بپرسید یا بخواهید ماجرا را به صورت معکوس (از آخر به اول) روایت کند، به راحتی پاسخ خواهد داد؛ چرا که ذهن او این خاطره را واقعاً تجربه کرده است. اما فرد دروغ‌گو به دلیل سناریوسازی ذهنی، قادر به به خاطر سپردن تمامی جزئیات ساخته‌شده نیست؛ بنابراین، چنانچه تمرکز او را با سوالات ناگهانی برهم بزنید، دچار تناقض‌گویی شده و داستان جدید و متفاوتی تعریف می‌کند. نشانه دوم افراد دروغ‌گو این است که به دلیل تمرکز شدید روی واژگان و سناریوی ساختگی، کنترل خود بر زبان بدن و ابراز احساسات را از دست می‌دهند؛ در نتیجه، دچار جمود حرکتی (فریز شدن)، قفل شدن رفتار و نگاه‌های مکرر به سمت بالا می‌شوند که این موارد از علائم بارز تشخیص کذب بودن اظهارات است.